Uit de kerkbode van 9 feb 2018

En nu? (2)

Vorige week stonden we stil bij de woorden uit Deuteronomium 31 vers 8. Mozes bemoedigt Jozua door hem te wijzen op God de weg baant: God gaat voor je uit! Wees niet bang, wees niet verdrietig!

Vandaag wil ik met jullie graag nog even doordenken over die tekst. Want er is meer te zeggen!

Over een ruime week is de eerste lijdenszondag. De kerk staat dan stil bij het lijden van de Heere Jezus Christus. Een ingetogen opmaat naar het Paasfeest. En daar moest ik ook aan denken toen ik de woorden ‘God gaat voor je uit!’ las.

Heb jij wel eens nagedacht over het einde van je leven? De dood is geen onderwerp dat vaak in vriendengroepen besproken wordt. Misschien dat het nu even anders is, omdat het in de media veel over orgaandonatie gaat. Maar anders? De meningen over de dood verschillen: je kunt er tegenop zien. Je kunt hopen dat je geen lang ziekbed krijgt. Of misschien wel hopen op een sterfbed waarop je van je geliefden afscheid kunt nemen. Maar liever denk je er niet over.

Gods woord is er duidelijk over. De dood is onvermijdelijk. Die komt op een dag, tenzij Christus eerder terugkomt. Dus zo raar om er af en toe eens over na te denken is het niet. 

De Heidelbergse Catechismus vat het in zondag 16 mooi samen: de dood is een afsterven van de zonde en een doorgang naar het eeuwig leven. Door de dood komt er een eind aan het doen van zonden. En door de dood heen krijg je het eeuwig leven.

Hoe je dat weet? Lees 1 Korinthe 15 maar. Het hoofdstuk begint met de opstanding van Christus. En Paulus schrijft daar over de opstanding van de doden. Jezus Christus is de eerste die opstond uit de dood. Dat vieren we tijdens het Paasfeest. En na de Eerste opstandeling zullen anderen volgen.

Jezus is voor je uitgegaan! Wees niet bang, wees niet verdrietig!

Jezus heeft de weg gebaand. Hij ging de dood in en overwon die. Hij stond op! 

En als ik daar over denk, denk ik aan de troost die dat geeft. Dan blijft het gemis van geliefden die voor mij de dood in zijn gegaan. Dan zal het verdriet blijven dat mijn geliefden hebben als mijn dood eenmaal komt. En dan is er de troost dat de dood niet het laatste woord heeft. Jezus was sterker, Hij overwon!

Het leven gaat door! Het eeuwige leven, dat nu al begonnen is!

Wim van Oostende
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Uit de kerkbode van 26 januari 2018

Struikelend het nieuwe jaar in

Deze Visjesspreuk kwam ik tegen op Pinterest, waar ik inspiratie zocht voor een meditatie aan het begin van een nieuw jaar. Met Blue Monday net achter de rug las ik 'm nog een keer en wist: dit gaat over mij. En over jou...en eigenlijk (als het goed is) over alle mensen die dit lezen. We willen zo graag goed doen, maar het lukt ons niet. De eerste goede voornemens vallen flink tegen en voor je het weet baal je van jezelf. Daar zijn we goed in, hoge verwachtingen en dan vervolgens teleurgesteld raken. In anderen, maar vaak ook in onszelf. 

Toch besef ik dan altijd weer: het is niet erg om te struikelen. Al baal ik daar stevig van, maak ik me druk om van alles en nog wat, ik wéét dat God er bij is. Ik wil zo graag dicht bij Hem leven, dat de zonde echt pijn doet. Maar.. "als ik struikel, staat Hij klaar. Hij is bij mij in 't gevaar". Net als bij goede vrienden, als je met hen onenigheid hebt of je hebt iets stoms gezegd, dan wil je het daarna maar wat graag goed maken en vind je vervelend wat er gebeurd is. Een goede vriend praat het met je uit  blijft van je houden. Binnen vriendschappen moet het altijd van twee kanten komen en kan het flink botsen, bij de relatie tussen God en ons is dat anders. Hij reikt Zijn hand altijd naar je uit, liefdevol, als een Vader. Blijf maar dicht bij Hem, ook in 2018, wees Zijn kind en laat je omarmen.

Martine van den Hazel
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Struikelend het nieuwe jaar in

Deze Visjesspreuk kwam ik tegen op Pinterest, waar ik inspi

ratie zocht voor een meditatie aan het begin van een

nieuw jaar. Met Blue Monday net achter de rug las ik

'm nog een keer en wist: dit gaat over mij. En over j

ou...en

eigenlijk (als het goed is) over alle mensen die dit le

zen. We willen zo graag goed doen, maar het lukt on

s niet.

De eerste goede voornemens vallen flink tegen en voor

je het weet baal je van jezelf. Daar zijn we goed i

n, hoge

verwachtingen en dan vervolgens teleurgesteld raken. In

anderen, maar vaak ook in onszelf. 

Toch besef ik dan altijd weer: het is niet erg om te

struikelen. Al baal ik daar stevig van, maak ik me druk

om van

alles en nog wat, ik wéét dat God er bij is. Ik wil

zo graag dicht bij Hem leven, dat de zonde echt pijn

doet. Maar..

"als ik struikel, staat Hij klaar. Hij is bij mij in 't

gevaar". Net als bij goede vrienden, als je met hen

onenigheid hebt

of je hebt iets stoms gezegd, dan wil je het daarna m

aar wat graag goed maken en vind je vervelend wat er

gebeurd is. Een goede vriend praat het met je uit  b

lijft van je houden. Binnen vriendschappen moet het a

ltijd van

twee kanten komen en kan het flink botsen, bij de relat

ie tussen God en ons is dat anders. Hij reikt Zijn han

d altijd

naar

je uit, liefdevol, als een Vader. Blijf maar dicht

bij Hem, ook in 2018, wees Zijn kind en laat je omarme

n.

Martine van den Hazel

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.